دست های سرد
لب های خشکیده
نگاه های پوچ
حرف های هیچ
تپش های تند
همه وهمه را
به صدای گرفته ی دلم
وصل کردم
تا نمادی از عشق پیدا شد
ناگهان اشاره ها فریاد زدند
دیوانه ای در باد ،رها، می شکفد...